سلام به همه ی دوستان

به همه ی اونهایی که دوستشون هستم و دوستم هستند

به همه ی اونهایی که نمی شناسندم و دوستشون دارم

به همه ی اونهایی که نمی شناسمشان و دوستم دارند

به همه ی اونهایی که دوستشون دارم و ازم نفرت دارند

به همه ی اونهایی که باهاشون دوستی می کنم و دشمنم می انگارند

اخیرا با یکی از دوستانم  یا دقیق تر بگم جناب دادا سر مساله ی قالب جدیدشون زلال بحثی داشتم که کمی رابطه ی ما رو شکراب کرد

البته من هرچند که از دادای عزیز انتقاد شدید کردم اما کلا از کسانی که برای کشف راه های تازه تلاش می کنند -در هر زمینه ای که باشه- خوشم میاد و از این لحاظ تلاش دادا رو تحسین می کنم و بهش از همینجا خسته نباشی میگم

هرچند موضع من هنوز همان است که بود، اما به خدا در نظر من نه زلال و نه غزل و نه هیچ شعر و هیچ هنر دیگری ارزش از دست دادن یک دوست رو نداره.

برای همین بابت حرف هام همینجا و علنی از دادا عذرخواهی می کنم و ازش می خوام که دوستی مون رو دوام بده و من رو در حساب دشمن نگذاره

باری دوستانم، از این که درباره ی شعر سپید قبلی ام تلفنی و اس ام اسی و حضوری راهنماییم کردید بسیار بسیار ممنونم و از این همه اظهار لطف اونقدر ذوق زده شدم که گفتم باز با یک سپید به روز کنم . باز هم منتظر کمک های خوبتون هستم.

تقدیم به دوستی که همیشه دلگرمم می کنه و لطفش همیشه  شامل حالمه

آموخته هایت را

چشمی برای ندیدن

و گوشی برای نشنیدن می باید

و دریافته هایت را،

زبانی برای نگفتن.

من در زیر علامت سوال

من در پشت علامت تعجب

من در آن سوی زنجیر سه نقطه ها زیستم

و بی چشمی، دریافته هایم را گریستم

و بی زبانی، آموخته هایم را خندیدم

و گوش های نداشته ام را

با حلقه ی آزادی ، آذین بستم

همین برای من کافی ست.